FİLMİN KONUSU:

Belgesel, Fırtına Vadisi’nin el değmemiş doğasından başlayarak insanlığın toprakla kurduğu kadim bağın tarih boyunca geçirdiği radikal dönüşümü merkezine alıyor. İnsan, neolitik çağlardan bu yana toprağı ruhu olan, birlikte gülünüp birlikte ağlanan canlı bir “ev” olarak görürken; Sanayi Devrimi ve kapitalizmin gelişiyle bu ilişki köklü bir kırılmaya uğrar. Mülkiyet kavramı ve kâr hırsı, canlı bir ekosistem olan toprağı çitlerle çevrilen, finansal araçlara dönüştürülen ve sömürülen bir “metaya” dönüştürür. İnsanın doğaya egemen olma arusu, onu yaşamsal kaynağına ve kendi özüne yabancılaştırır.

Felsefecilerin, toprak bilimcilerin ve iktisatçıların rehberliğinde biçimlenen film; kontrolden çıkan üretimin, gezegen sınırlarını aşan kirliliğin ve iklim krizinin arkasındaki zihniyet değişimini sorguluyor. Sümerlerden Konya Karapınar’a uzanan tarihsel örneklerle toprağın tahribatının uygarlıkların sonunu getirdiğini hatırlatan belgesel; Anadolu’nun unutulmuş Ahilik gelenekleri ve sosyal dayanışma ekonomisi ışığında, insanlığı toprakla bozulan dengesini yeniden kurmaya ve acil bir “eko-sosyal sözleşme” yapmaya davet ediyor.